The white town

 

 

 

 

 

 

 

ผู้ตายเป็นหญิงสาวรูปร่างสันทัด ไม่ปรากฏสัญชาติ
ผิวสีแทนแลดูหวาน ดูแข็งแรงและน่าจะมีสุขภาพดี
แต่เธอร่วงล้มลงอย่างกะทันหันระหว่างที่เดินอยู่บนทางเท้าด้วยอาการหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน

 

 

เธอดูสาวเกินไปที่จะตายแบบนี้ แต่ก็เป็นไปได้ว่าหัวใจมีลักษณะผิดปกติอยู่แล้ว
ติดเชื้อ อ่อนเพลียเกินไป เสพยามากไป หรือแม้แต่ถูกวางยา
สาเหตุมากมายที่อาจทำให้หัวใจของเธอหยุดทำงาน แต่โทนี่ไม่ใส่ใจจะชันสูตร
พลเมืองดี (เท่าที่พอจะดีได้ในเขตเวนเลส) นำส่งเธอมาที่คลีนิก


วินาทีแรกที่เขาเห็นเธอ เขารู้สึกเหมือนเจอหน้าแฟนของเพื่อนเข้าโดยบังเอิญ
เพื่อนของเขาจะชอบเธอมาก เธอจะสมบูรณ์แบบมากสำหรับเขา
โทนี่รู้ว่าศพหาง่ายที่เขตนี้ แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่เราจะมีอาหารจานโปรดกินทุกมื้อ
บางครั้งเราต้องอาศัยโชค ความพยายาม อย่างใดอย่างหนึ่งหรือทั้งสองอย่าง


เขาลองพยายามปั๊มหัวใจของเธอต่อหน้าพลเมืองดี ทั้งที่รู้ว่าไม่มีผลอะไร
เวลาที่หยุดหายใจนานเกินไป ถ้าเธอฟื้น สมองคงพังเกินกว่าจะมีชีวิตอยู่ได้เอง
เธอตาย
พลเมืองดีรู้สึกเสียใจ แต่ยังไม่มากพอที่จะทำให้เขาอยากได้ศพเธอไป แล้วควักกระเป๋าทำพิธีฝังให้
เขาไม่รู้จักเธอก่อนจะตาย


โทนี่พยายามบอกพลเมืองดีว่าไม่ต้องห่วง ร่างของเธอจะต้องเป็นประโยชน์ทางการแพทย์
ขอให้คุณกลับไปได้ คุณช่วยเธอสุดความสามารถแล้ว เป็นน้ำใจดีงามหนึ่งเดียวในเมืองเปียกปอนที่แห้งแล้งนี้
ขอให้พระเจ้าคุ้มครองคุณด้วยความเมตตาอย่างที่พระองค์ทำอยู่เสมอมา


เมื่อพลเมืองดีกลับไป ฮิราอิขนศพขึ้นลิฟต์ไปชั้นบนสุด ส่วนคุณหมอรีบโทรหาเพื่อนของตัวเอง
เร่งเร้าให้อีกฝ่ายมาที่นี่ เพราะว่าช่วงเวลาที่เธอสวยงามที่สุดกำลังจะผ่านพ้นไปถ้าเขามาช้าไปกว่านี้


โทนี่ขึ้นชั้นบนไปเพิ่มอุณหภูมิห้องเก็บศพอีกหน่อยหลังจากวางสาย
ร้อนจนศพเน่าเร็วขึ้นก็ยังดีกว่าหนาวจนร่างแข็งเกร็งจืดชืด ประสบการณ์บอกเขาแบบนั้น


คิริมาที่นี่ เริ่มต้นด้วยการทักทายโทนี่และฮิราอิเล็กน้อย
แต่โทนี่รู้ว่าพวกเขาไม่ได้อยู่ในความสนใจที่แท้จริงของอีกฝ่าย ณ ขณะนี้


ที่ห้องเก็บศพ โทนี่ดึงผ้าคลุมออก ให้เขาและเธอได้พบหน้ากัน
ช่วงเวลานั้นดูเหมือนเป็นการตกหลุมรักระหว่างคนทั้งคู่
หรืออย่างน้อยก็คล้ายอะไรแบบนั้น


โทนี่คิดว่าควรถอยออกมาจากพื้นที่ตรงนั้นสักหน่อย เขาจึงมายืนพิงผนังอยู่ที่ด้านหนึ่งของห้อง
มองดูคิริทำความรู้จักกับเธอด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด
สำหรับเขาแล้ว ผู้ตายแค่ทำให้เขามีอารมณ์ เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เขารู้สึกรุ่มร้อนขึ้นมาได้
บางครั้งเขาทำกับร่างเหล่านั้นด้วยความอ่อนโยน แต่ยังห่างไกลกับคำว่าโรแมนติกออกมามากนัก
ส่วนคิริไม่เหมือนกัน
พวกเขาชอบศพ แต่ความรู้สึกที่มีให้นั้นต่างกัน
โทนี่เฝ้ามองดู เขาอยากรู้ว่ามันจะต่างไปได้สักขนาดไหน


ดวงตาของศพเบิกกว้างอย่างถาวร เพราะเธอไม่มีเปลือกตาให้ปิดลง
คิริอยากให้เธอมอง และเธอไม่ปฏิเสธความต้องการของเขา ไม่สามารถ
ขณะที่โทนี่รู้สึกหมดอารมณ์เมื่อเห็นดวงตาของเธอ
เขาอยากจะพูดออกไปว่ารสนิยมของนายมันประหลาด
แต่เกรงว่าตัวเขาเองจะไม่อยู่ในฐานะที่เอ่ยคำพูดแบบนั้นได้


คิริเรียกเขา เข้าไปดูให้ใกล้ขึ้น
จากใจ มันเป็นสิ่งที่เขาต้องการอยู่พอดี


คิริเล้าโลมเธอก่อนเหมือนทุกครั้ง ทำให้โทนี่เผลอหลุดถามเหตุผล
ทั้งที่ไม่ควร เขารู้ว่ามันชวนให้หมดอารมณ์เวลามีคนเสือกตัวเข้ามาในฉากรัก
หลังจากนั้นเขาพยายามทำตัวเงียบ ๆ มองดูโลกของอีกฝ่าย


แต่แล้วก็เหมือนทุกครั้ง
เมื่อคิริเริ่มสอดใส่ และแอ่นสะโพกดันตัวเองเข้าสัมผัสเธอลึกขึ้น
โทนี่รู้สึกร้อนวาบตั้งแต่แก่นกลางกายขึ้นมาถึงอก
แทนที่เขาจะมองศพ (ซึ่งเขาไม่อยากสบตากับเธอ) เขาเลือกที่จะมองเพื่อนของเขา
เพื่อนผู้กำลังพูดกับตัวเอง


โทนี่คิดว่ามีคิริสองคนอยู่ที่นั่น
พวกเขา กำลังร่วมรักด้วยกันในตัวเธอ
มีความรู้สึกขัดแย้งระหว่างกันในตอนนั้น


โทนี่ขยับตัว สังเกตการณ์ใกล้ขึ้น
อยากรู้ว่าพวกเขารู้สึกยังไง
ความรู้สึกที่ทั้งคู่มีเซ็กส์ร่วมกันในร่างของหญิงคนเดียว
เหมือนหรือว่าแตกต่างจากตัวเขาอย่างไร


ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่มีอารมณ์กับคนเป็น ๆ เอาเสียเลย
คำสารภาพที่ไม่ควรพูดออกไปคือ ณ เวลานี้คิริกำลังทำให้เขามี
การขยับเคลื่อนไหว กล้ามเนื้อ เสียงคราง สีหน้า
ความโรแมนติกที่ไร้เหตุผล
และตัวตนที่ดูเหมือนแตกแยกออกจากกัน
หรือว่าเป็นเพราะคิริกำลังร่วมรักกับศพกันแน่ เขาถึงได้รู้สึก


โทนี่ไม่มีคำตอบให้ตัวเอง
เขาไม่ได้อยากให้คิริตาย แต่กลับคาดหวังว่าคิริจะกลายเป็นศพ สักวันหนึ่ง


"รสชาติของเธอเป็นยังไง"
โทนี่เอ่ยถาม หลังจากที่คิริปลดปล่อยในตัวของเธอแล้ว
ในอกของเขาบีบรัดเต้นแรงจนนึกว่าหัวใจกำลังจะล้มเหลว
มือที่เกาะขอบเตียงเกร็งแน่น ทั้งก่อนและหลังคำถาม
เขาหวังว่าคิริจะไม่สังเกตเห็น


คิริ คนหนึ่งในพวกเขา เอ่ยตอบ
ฟังไม่รู้เรื่อง แต่รู้สึกได้ว่าดี
โทนี่ไม่ได้อยากรู้รสชาติของเธอ
เขาแค่อยากรู้ว่าชายตรงหน้าลิ้มรสเธอด้วยความรู้สึกแบบไหนในวินาทีนี้


"ขอฉันอยู่กับเธอแค่สองคนสักเดี๋ยว"


โทนี่รู้สึกเหมือนตื่นจากภวังค์
รีบวางตัวเองใต้ใบหน้านิ่งเฉยเหมือนทุกครั้ง และทำใจให้สงบ
คิดว่าจะออกไปจากขอบเขตห้องนี้ตามที่ขอ
แต่แล้วความรู้สึกเมื่อครู่ก็ถาโถมกลับเข้ามาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว
เขาหันกลับไปพูด


จากใจ เขาคาดหวังจริง ๆ ว่าเมื่อคิริตาย ศพจะมาถึงมือเขา


คิริหัวเราะ ไม่รู้ว่าคนไหน หรือทั้งคู่
แต่ฟังดูสนุกมากกว่าจะเป็นการเยาะเย้ย


โทนี่ลอบยิ้มมุมปากหลังออกมาจากห้องนั้น

ขำ ไม่รู้ว่าเพราะอะไร
ได้ยินเสียงพูดคุยของคิริลอดออกมา แต่เขาไม่พยายามละลาบละล้วงฟัง

ไม่อยากก้าวล่วงไปในพื้นที่ของคนอื่น และไม่อยากถูกก้าวล่วง
เขาอยากรู้สึกถึงอีกฝ่ายด้วยการมองดู
เพราะว่าคิริน่ามอง


แต่เขาจะไม่พูดออกไป เพราะไม่อยากโดนตัดเปลือกตา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

__________________________________________________