[VD] Blank 011 : Joe Heart [1]
posted on 01 May 2011 21:46 by whitetown in VDเอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจ็ก Venles District
เอนทรี่มีเนื้อหาต่อจากเนื้อเรื่องของโจ ตอนนี้
Joe Heart [1]
โทรศัพท์ร้องดังแผดขึ้นกลางดึก
เสียงของโจ ฮาร์ท สั่นระริกและแหบแห้ง
ประหนึ่งหลงทางอยู่กลางทะเลทรายสีเทา
เขาร้องตะโกนจากก้นบึ้งของร่างกาย
กรีดร้อง สะอื้นไห้ ขอให้ช่วย...
ช่วยด้วย หมอ! ช่วยฌอนด้วย...
โทนี่ แบลงค์ตอบรับ เขาลุกขึ้นจากเตียง ลงไปหยิบชุดกาวน์มาใส่คลุมทับและคว้ากล่องอุปกรณ์ฉุกเฉินมาด้วย
ร่มสีดำเหมือนคำประกาศกลางงานศพถูกกางออกเหนือศีรษะ ชายหนุ่มมุ่งหน้าไปยังบ้านที่โจอาศัยอยู่
เขาเร่งฝีเท้าใต้ร่ม ฝ่าอากาศที่ชุ่มโชกด้วยทะเลน้ำฝน แรงลมโหมเหมือนพายุ
และฟ้าผ่าเปรี้ยงปร้างที่บิดเร่าอยู่ในกลุ่มเมฆสีเทาทะมึน ทั้งหมดเพียงเพราะอยากรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป
เกิดอะไรขึ้นกับฌอน ฮาร์ท
โทนี่กดกริ่งเพียงครั้งเดียว โจก็โผล่มาเปิดประตูให้เขาแทบจะในทันที ใบหน้าของโจ ฮาร์ทซีดเซียว
และดูซูบลงกว่าในความทรงจำ หยดน้ำตารินอาบแก้ม หอบสะอื้นราวกับเพิ่งไปวิ่งฝ่าฝนมาจากข้างนอก
มือของโจที่จับมือของเขาเอาไว้เย็นเฉียบ ขาวซีดเหมือนมือศพและดูหอมหวาน...
โทนี่ก้มมองมัน เผลอนึกจินตนาการไปถึงเซ็กส์อันเร่าร้อนระหว่างเขากับมือของโจ
และปล่อยให้โจใช้มือข้างนั้น ดึงตัวเขาก้าวขึ้นบันไดไปยังชั้นบนของบ้าน
ที่ห้องทำงาน โทนี่ยกแขนเสื้อขึ้นบังจมูกตัวเองเพราะกลิ่นอับ โจรีบพาเขาเข้าไปหาฌอนที่นอนหายใจ
แผ่วอยู่บนพื้น มือขาวซีดของโจดึงเสื้อเขา ลนลาน พูดซ้ำ ๆ อยู่ว่า หมอ...ช่วยที ช่วยเขาด้วย เขาถูกยิง
โทนี่จึงรีบบอกโจให้อุ้มฌอนเข้าไปที่ห้องนอนก่อน...
อย่างรวดเร็วและนุ่มนวล ร่างของฌอนถูกโจอุ้มมาวางที่เตียง ที่นั่น ชายชราหายใจเชื่องช้าและติดขัด
เหมือนกำลังทรมาน สิ่งที่ออกมาจากตัวเขาไม่ใช่คำพูดจาหรือเสียงร้องครวญ มีแต่เลือดที่ไหลซึมกลางอก
เพราะแรงกระสุนที่ทะลุผ่าน โทนี่มองภาพตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันไปบอกให้โจออกไปจากห้อง
แต่โจรั้นอยากอยู่ช่วยด้วย...
"ออกไปเถอะ ผมทำเองดีกว่า" น้ำเสียงของโทนี่เรียบเฉย แฝงด้วยความจริงจัง
โจลังเลเพียงชั่วครู่แต่ก็ตัดสินใจเชื่อฟังหมอ เขาออกไปนั่งรอหน้าห้องตามสั่ง
โทนี่ แบลงค์เดินไปล็อกประตู ก่อนจะลากเก้าอี้กลับมานั่งข้างเตียง เฝ้ามองดูฌอนที่กำลังหายใจรวยริน
แค่มองดู...พลางนึกถึงทั้งหมดของโจ ฮาร์ทที่เขาเคยสัมผัส ทุกความรู้สึกที่แสดงออก
ทั้งใบหน้ายิ้มแย้ม ท่าทางเข้มแข็งที่เต็มไปด้วยพลังงาน ทั้งสีหน้าเศร้าโศก ดวงตาอ้างว้างเลื่อนลอย
ฝ่ามือเย็นเฉียบขาวซีด ... ทั้งน้ำเสียงสั่นไหว ที่ร่ำร้องขอความช่วยเหลือ
ทั้งหมดเป็นของฌอน โลกใบเดียวที่โจรู้จัก...
โทนี่ แบลงค์นั่งไขว่ห้าง ก้มตัวเล็กน้อย ประสานมือไว้บนเข่าของตัวเอง
เขายื่นหน้าเข้าหาชายชรา ขณะที่กลิ่นอับเหม็นฝุ่นของเตียงกำลังลอยขึ้นแตะจมูก
สายตาของโทนี่ แบลงค์จับจ้องไปยังรอยเลือดสีแดงเข้มซึ่งค่อย ๆ ไหลซึมออกมาตรงกลางอก
ของผู้ที่นอนอยู่บนเตียง ดวงตาสีเทาของฌอน ฮาร์ทหันมาสบตากับเขา แต่ใบหน้าวางเฉยของ
โทนี่ แบลงค์กลับปรากฏแค่รอยยิ้มบาง ๆ ออกมาให้เห็นเพียงแค่ชั่วครู่เท่านั้น...
---------------------------------------
เวลาผ่านไปนาน นานพอที่โจซึ่งนั่งคุดคู้อยู่หน้าห้องเริ่มจะเข้าใกล้ความบ้า ในที่สุดหมอโทนี่ก็ปลดล็อกประตู
ชายหนุ่มที่หน้าห้องลุกขึ้นทันควัน แต่ไม่เร็วพอเพราะว่าหมอออกมาจากห้องแล้วก็ปิดประตูห้องนอนลงเสียก่อน
โจจึงมาคว้าต้นแขนของเขาเอาไว้แทน แล้วถามว่าฌอนเป็นไงบ้าง ทุกอย่างโอเคไหม
โทนี่บอกกับโจว่า ฌอนโดนยิง แต่โชคดีที่ไม่ใช่จุดสำคัญ กระสุนทะลุตัวออกไปแล้ว
ภายในมีเลือดออกอยู่บ้างแต่เขาห้ามเลือดและปิดแผลให้แล้ว สรุปโดยรวมเป็นเช่นนั้น
แต่ระหว่างคำอธิบายมีศัพท์ทางการแพทย์มากมายที่โจไม่เข้าใจ ซึ่งโทนี่ก็ไม่ได้คาดหวังให้เขาเข้าใจอยู่แล้ว...
"เข้าไปสิ" หมอโทนี่ที่ยืนขวางประตูอยู่หลบทางให้โจ ชายหนุ่มร่างเล็กจึงเดินผ่านเขา
และเปิดประตูเข้าไป แต่ทันทีที่เห็นฌอน เขาร้องขึ้น
"หมอ! หมอ! หมอทำอะไร ทำไมฌอนยัง..."
โจชะงักฝีเท้าอยู่แค่ตรงประตู ตัวสั่นระริกเหมือนจับไข้ โวยวายอยู่แต่ว่าทำไมฌอนเป็นอย่างนั้น
อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์ยาที่เสพประจำหรือเพราะอะไรสักอย่างทำให้ภาพฌอนที่โจเห็นผิดเพี้ยนไป
โทนี่รีบจับหน้าของโจให้หันมาทางตัวเอง สบตานิ่งงัน ดวงตาสีเข้มดำสนิทของโจที่เขาหลงใหลมีแวว
ตระหนก ขณะที่แววตาของโทนี่ แบลงค์สงบนิ่ง แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
"คุณโจ...ตอนนี้คุณกำลังเห็นภาพหลอน"
โทนี่อ้อมไปข้างหลังโจ ใช้มือข้างหนึ่งปิดตาเขาไว้ ดันให้เดินเข้าไปที่เตียง
"ผมรักษาคุณฌอนแล้ว ดูให้ดี...เลือดของเขาหยุดแล้ว แผลก็เย็บแล้ว ผมปิดผ้าพันแผลเอาไว้แล้วด้วย...
คุณแค่ต้องรับยาจากผม แล้วก็คอยดูแลเขา ให้เขาทานยา เหมือนที่ผ่านมา..." โทนี่กระซิบ
"ผมเป็นหมอ รู้ดีกว่าคุณ คุณควรจะเชื่อผม..."
โทนี่ค่อย ๆ เลื่อนมือออกและรอดูท่าทีของโจ เมื่อเปิดตาอีกครั้ง โจ ฮาร์ทเบิกตาโพลง
จ้องมองชายชราบนเตียง เขามองเห็นตามที่หมอบอกแล้ว...ตัวฌอนในตอนนี้กำลังนอนสงบนิ่ง
ใบหน้าซีดเซียว หน้าอกที่มีผ้าก็อชปิดแผลอยู่กำลังเคลื่อนไหวเชื่องช้าตามลมหายใจเข้าออก
แต่ไม่มีท่าทางทรมานเหมือนในตอนแรกอีก
โจดูสงบลงไปด้วย เขาผละจากโทนี่ไปนั่งคุกเข่าข้างเตียง จับมือของฌอนไว้ ทั้งคำถามที่หลุดจากปาก
ทั้งสีหน้าแววตาของโจ ล้วนเต็มไปด้วยความรู้สึกห่วงใย และหวาดกลัว...กลัวที่จะสูญเสีย
โทนี่ยืนมองทั้งคู่จากข้างหลังของโจ เขาอธิบายเรื่องยาและเรื่องการดูแลบาดแผล โจหันมาฟังเขา
พยักหน้ารับ เอ่ยขอบคุณหลายต่อหลายครั้ง แต่ความสนใจของเขาไม่ได้อยู่ที่หมอ โจหันกลับไปหาฌอน
หลังจากนั้นพวกเขาก็อยู่ในโลกของตัวเอง โลกของโจ...กับฌอน หมอโทนี่ไม่ได้เอ่ยปากพูดเรื่องค่ารักษา
แล้วก็ผละมาจากทั้งสองอย่างเงียบ ๆ เพราะไม่อยากรบกวนช่วงเวลานั้น...
"ฌอน...ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไรแล้วนะ..."
เสียงสั่นเครือของโจทำให้เขาหันกลับไป
ชั่ววูบหนึ่งเขาเปิดปาก...
บางคำกำลังจะหลุดออกมาเพื่อตบหน้าโจ แต่เขาหยุดยั้งมันไว้
เพราะการฆาตกรรมโจ ฮาร์ทไม่ใช่หน้าที่ของเขา
ไม่เคยแม้แต่คิดอยากจะทำ...
โทนี่ แบลงค์มองกลับไปบนเตียง ที่ ๆ โจกำลังจับจ้องด้วยความห่วงหาอาทร
ที่ ๆ ฌอนควรจะนอนอยู่ตรงนั้น ให้ชายหนุ่มข้างเตียงกุมมือ
แต่ที่นั่นไม่มีใครอยู่ นอกจากโจ ฮาร์ท
ณ จุดศูนย์กลางโลกของเขาเอง
--------------------------------------------------------------------------
โด๋ย : เข็นตอนนี้ออกมาสักที เชคคุรอนานเลย ขออภัย //ปาดเหงื่อ
เรื่องของโจผ่านสายตาหมอมีสองตอนนะ จะรีบเข็นตอนหน้าออกมาล่ะ
Tags: joeheart, tonyblank, vd, venlesdistrict79 Comments
นี่เป็นตอนเฉลยเรื่องของโจ ที่ฉันฟูมฟักมาหลายเดือน ฮ่าๆ นี่เป็นตอนสำคัญมากมากมาก แล้วเธอก็แต่งออกมาได้ดี อย่างที่ฉันคิดไว้จริงๆ
ขอบคุณจริงๆ
ฉันก่อนหน้านี้กำลังคิดอยู่ว่าถ้ารวมเล่ม (คิดไปล่วงหน้าไกล) อาจจะต้องแต่งใหม่ทั้งหมด แต่งส่วนนี้ด้วย แต่ว่าพอมาอ่านอันนี้แล้วก็รู้สึกว่า นี่มันโอเคมากๆ เก็บรายละเอียดอย่างที่ฉันอยากได้เอาไว้ ด้วย อย่างห้องที่มีกลิ่น แล้วก็อาการของโจ ที่มองเห็นฌอนอยู่คนเดียว
หมอน่ะเป็นคนที่รู้เรื่องของโจตั้งแต่ต้นจนจบ แต่ว่าไม่ได้ยื่นมือเข้ามา อย่างที่ควรจะยื่นมือ เป็นผู้เฝ้ามองจริงๆด้วยนะ แล้วก็จัดการให้ทุกอย่างดำเนินต่อไป
ที่หมอไม่บอกโจว่าฌอนตายไปนานแล้ว แล้วบอกตัวเองว่าไม่อยากฆ่าโจ ก็ถูกล่ะนะ
แต่จริงๆการบอกความจริงเป็นเรื่องควรทำมากที่สุด (หรือเปล่าหว่า) แต่โจรู้แบบนี้อาจจะตายจริงๆก็ได้ ,,-_-,,
ฉันจะรออ่านตอนต่อไปนะ
ขอบคุณมาก ฉันชอบที่เธอเอา จากจุดศูนย์กลางโลกที่ฉันใส่ไว้ตอนที่แล้ว มารวมในนี้ด้วย
หมอที่อยากมีไรกับมือโจ เอโร่ยมาก ฮ่าๆ
#1 By [ S h e c k ] on 2011-05-01 23:04